Winterzwemmers

Vorige week zag ik de zwemmers nog net in de mist verdwijnen. Deze zondag had ik een bootje klaargelegd. Hier moest ik het mijne van weten. Wie zwemt er eind november een tochtje in het Nieuwe Diep?
Het was een prachtige dag. Van verre zag ik de oranje stipjes aankomen. Ze tikten de steiger van Jeugdland aan. Precies 604 meter vanaf het vertrekpunt. Meteen gingen ze terug. Het was te koud om langer dan een half uur in het water te blijven. 9,4 Graden Celcius om precies te zijn.
Ik stapte in mijn bootje en voer mee. In een trage cadans gleden ze door het water.
Aan de overkant stapten ze bibberend op de wal. Petra ging snel naar huis, onder de douche. Peter vertelde over de schoonheid van het zwemmen in open water. Hij was er mee begonnen toen zijn vriendin haar baan als accountmanager opzegde om ‘total immersion’ zweminstructrice te worden. Een techniek van zwemmen die is afgekeken van vissen. Verspil geen energie aan zinloos getrappel, glijd door het water. Peter is verslaafd. Zo’n Cityswim van twee kilometer; dat doet hij even tussen ontbijt en lunch. Nee, dan over de Gouwzee van Marken naar Monnikendam: drieënhalve kilometer. Of drie rondjes om Pampus zwemmen. Dat is het echte werk. Het mooist is het als ze met een klein groepje zijn. Dat hij dan lekker op snelheid ligt, en tegelijkertijd met één oog onder water, en met het andere de wereld boven water beziet. Kan je meer één worden met de elementen?
Als ik mee wil varen met mijn bootje gaat hij volgende zondag weer. En misschien daarna ook nog wel. Dan zal hij in ieder geval niet verzuipen als de kou hem bevangt.

In een trage cadans
In een trage cadans
Als vissen...
Als vissen…
Peter en Petra
Peter en Petra

Jager-verzamelaar

Als de herfst nadert, komt de jager-verzamelaar in mij naar boven.
Hoewel er in de zomer natuurlijk veel meer te oogsten is, ga ik liever deze dagen op pad.
Vorig weekend was ik in Zeeland om kokkels op laag water te zoeken. Maar ook in de stad is genoeg te vinden.
In de Pythagorasstraat kun je beukennootjes rapen. De parken liggen vol tamme kastanjes.
Hier op de Ringdijk zijn deze Chinese Hollanders er ook naar op zoek. Het is geen Chinese traditie, verzekert de man mij. In China zijn ze juist niet zo lekker. Hij maakt er soep van. Zijn uitleg van het recept begrijp ik niet. Zelf pof ik ze, of ik maak er puree van.
En dan zijn er nog paddenstoelen. Ik weet een plek waar veel boleten groeien. Maar die houd ik geheim. Binnenkort ga ik ze snijden. Ze zijn zo lekker.

Kastanjes zoeken

Kastanjes zoeken

Liefhebber

Huub is een liefhebber. Een natuurliefhebber. En daarom werkt hij als groenbeheerder in het Flevopark: zijn park.
“Hier is ten minste ruimte genoeg om de natuur een beetje zijn gang te laten gaan. Kijk, het Sarphatipark bijvoorbeeld, is een mooi park om in de zon te liggen. Maar daar heb je geen natuur.”
Regelmatig gaat hij bij deze omgevallen eik kijken wat het seizoen brengt. Op de boom is het al volop herfst.
Huub is ook een fotografieliefhebber. Hij heeft altijd een cameraatje op zak. Als hij wat moois ziet, maakt hij een foto. Nu van deze zwam waaronder waterdruppels als parels hangen. Het is een zwavelzwam, je schijnt hem te kunnen eten. Huub laat hem liever zitten. Dan komt hij volgende week weer een foto maken, en de week daarna, en daarna. Tenzij iemand hem plukt. Maar dan is er altijd wel weer een zonnestraal die door een varen schijnt of een eend die mooie kringen in het water plonst. Wat een leven!

Zwavelzwam
Zwavelzwam