Wendy & Wahid

Het Oosterpark is weer open!
Een jaar lang moest ik links of rechts om het park heen. Dat is niet alleen lastig omdat de route door het park de snelste is naar mijn werkplek in de Indische buurt. Maar vooral het park zelf miste ik. In het Oosterpark komt de stad echt samen.
Marokkaanse vrouwen joggen langs de alcoholistenclub. Jopie geeft in alle vroegte tai-chi les bij de muziekkoepel waar ’s middags pubers schuilen voor de regen. Zondag voetballen de Ghanezen hun eigen competitie op het grote veld. Een vogelaar tuurt door zijn kijker. ‘s Avonds hoor je van verre hoe twee jongens kaseko oefenen op hun saxofoons.
Donderdag zag ik Wahid en Wendy staan. Ze hielden elkaar zo lief vast.
Wendy komt uit Groningen. Via een vriendin leerde ze Wahid kennen. Wahid is slim, hij zit op het atheneum aan de rand van het park. En Wahid ziet er goed uit. Wahid komt uit Pakistan. Wendy werd verliefd. En met de liefde kwam ook het geloof. Wendy werd nieuwsgierig naar de islam die Wahid belijdt. Ze vroeg hem haar er over te vertellen. Het sprak haar aan. Ze besloot ook volgens de regels van de islam te gaan leven. Hoever ze daar in gaat bepaalt ze zelf. Een hoofddoek hoort er volgens haar wel bij.
Haar ouders hebben het daar wel moeilijk mee. Maar ze laten de keuze aan Wendy. Ook vriendinnen vinden het raar. Gelukkig draagt haar beste vriendin ook een hoofddoek.
‘En als de liefde nu eens over gaat, blijf je dan geloven in de islam?’, vraag ik.
Domme vraag; het gaat nooit over. ‘Het is groter dan verliefdheid, het is een verbintenis voor het leven.’
Als ik ze zo zie hoop ik het voor ze. Ze zien er zo gelukkig uit samen.

Wahid & Wendy
Wahid & Wendy

Pubers

Terwijl links en rechts de skateboarden voorbij vliegen, liggen deze jongens bovenop de ramp te chillen. Daan rookt een sigaretje, Thomas eet een zak kroepoek leeg en Michel luistert wat muziek. Ze komen hier wel vaker om te skateboarden. Of eigenlijk: Thomas komt dan skateboarden. Hij kan het. Hij wordt zelfs gesponsord door een of ander vies energiedrankje. Daan is een rugbyspeler, maar nu geschorst. Niet voor een vuile tackle, of een vinger in het oog van een tegenstander. Nee, omdat hij praatjes had tegen de scheidsrechter. Dat mag niet. En Michel? Michel is een inline-skater. Alleen heeft hij geen inline-skates. Maar zou hij ze hebben, dan was hij een inline-skater.
Er zijn ook meisjes. Maar die zijn te druk. Als ze boven op de ramp komen zitten, laten de jongens zich naar beneden glijden. Ze houden niet van dat adhd-gedoe. Relax.
Dan vertrekken de jongens. Daan gaat een nieuwe game kopen. En Thomas en Michel zijn bereid om die samen met hem te gaan spelen.
Pubers.

Pubers in het wild
Pubers in het wild

Roxy

Je heet Roxy. Maar dat wist ik nog niet toen ik je hoorde fluiten.
Ik stond te wachten op de pont, en jij floot naar een vriendin die ook naar Noord moest. En je lachte je vette lach. En toen liep je verder. Zo’n stoer loopje: gympies, strakke spijkerbroek, handen hoog in de zakken van je jekkie. Als er een blikje had gelegen had je hem weggetrapt. Of niet?
Ik ging achter je aan, Noord kon wel wachten. Ja hoor, je wilde wel op de foto. Je was een stuk minder stoer dan je er uit zag. Maar die blik in je ogen…
Roxy. Natuurlijk heet je Roxy.

De vriendin van Roxy wilde bij nader inzien toch niet op de foto. Zo dan maar.

Roxy. Natuurlijk heet je Roxy.
Roxy. Natuurlijk heet je Roxy.

Djin & Luna

Er zaten twee stoere pubermeisjes te roken. Ik vroeg of ze in de buurt woonden.
“Ja, hier in Kraaiennest. Of eigenlijk in Ganzenhoef en soms in Diemen”, antwoordde Luna (rechts).
“Ho, wacht even.”
“Ik ben uit huis gezet door mijn moeder.

De rest van het verhaal is op verzoek van de betrokkenen verwijderd.

Djin & Luna
Djin & Luna

Chillen

Hij: ‘Iedere vrijdag chillen we daar op de skatebaan. Die skategasten cruisen, wij drinken en roken een splif. Eén van die gasten heeft een grote boombox gemaakt met wielen eronder die hij achter z’n fiets hangt. Draait ie strakke muziek. Maar nu regent het, kunnen we beter hier hangen, samen met de alcoholistenclub. Wacht, even mijn telefoon pakken:
Dude waar zit je? Welk politiebureau, hier vlak bij?.. Ja gast, je moet ook niet zo praten tegen die politie… Ha, heb je hem voor z’n voeten getuft. Niet zo smart…Heb je je vader gebeld?..Nee, zou ik niet doen. Vanavond gaan we nog crashen bij Suraya. Als die smeris je laat gaan, zie ik je daar. Hé gast, er staat hier een fotograaf die een foto gaat maken. Later. ’

Chillen
Chillen

Do not eat snow

“Do not eat snow without melting! Eating snow and ice can reduce body temperature and will lead to more dehydration.” U.S. Army Survival Manual FM 21-76
Daar hebben de meisjes van het IVKO lak aan. Die doen wat ze willen. Sneeuw van een auto likken, en als de fotograaf het vraagt doen ze het graag nog tien keer. Of aan een verkeersbord gaan hangen, net zo makkelijk. Maar daar ben je dan ook vijftien voor.

Do not eat snow
Do not eat snow

Een half jaartje, eerder om de hoek.

Meisjes van vijftien
Meisjes van vijftien

Roedel

Mensen zijn natuurlijk ook gewoon dieren. Wij hebben het onderscheid tussen mens en dier zelf gemaakt, omdat we dat eigenlijk niet willen weten. Maar dagelijks worden we er aan herinnerd dat we, net als dieren, vooral onze instincten volgen.
Kijk nou naar deze jongens van het Amstel Lyceum. Ze hebben een tussenuur, dus gaan ze buiten spelen in het park. Het is net een roedel honden. Er wordt geworsteld; de hiërarchie in de roedel moet worden vastgesteld. Het is een spel, maar niemand wil verliezen. Dus ongemerkt gaat het er hard aan toe.
Opvallend vind ik dat je aan de lichaamstaal van bijna alle omstanders kan zien dat zij hun positie in de roedel al kennen. Wie is de onbetwist leider?

Roedel
Roedel

Meer puppies in Noord

Jong geleerd....
Jong geleerd….